Erkende topeconoom: Nieuwe Depressie duurt 23 tot 26 jaar
Waarom de overheid machteloos is om het te voorkomen
Niet het instorten van de aandelenmarkt, maar de schuldenlast zorgt voor een tsunami die de wereldeconomie zal wegspoelen in een langdurige Depressie
Martin Armstrong, de best betaalde econoom uit de jaren ’80 en ’90 en alom erkende financiële specialist, zegt dat de nieuwe economische Depressie waar de wereld nu in terecht is gekomen, tussen de 23 en 26 jaar gaat duren.
‘De beslissingen van de huidige Amerikaanse regering maken een nieuwe Depressie onvermijdelijk,’ aldus Armstrong. Volgens hem worden dezelfde fouten gemaakt als in het verleden, en zelfs al zou de Dow Jones volgende week plotseling naar een nieuw record stijgen -iets wat onmogelijk is-, dan nog is de nieuwe Depressie niet te stoppen.
‘Het is frustrerend om overal zoveel vergelijkingen met het uitbreken van de Grote Depressie in 1929 te lezen,’ merkt Armstrong op. ‘Bijna niets van wat ik lees, klopt. Het beangstigende is dat economische depressies onvermijdelijk worden veroorzaakt door politici, die welliswaar goede bedoelingen hebben, maar zich baseren op zúlke tendentieuze analyses, dat we geen enkele kans maken deze nieuwe Depressie te ontlopen.’
‘De aandelenmarkt is, in tegenstelling tot wat velen denken, geen indicatie voor de toestand van de economie. Zelfs een beurscrash is NIET de oorzaak van een Depressie. Het grote verschil tussen een recessie en een Depressie is dit: het instorten van de aandelenmarkt kan het begin van een recessie zijn, maar het instorten als gevolg van de te hoog opgelopen schuldenlast is het begin van een Depressie.’
‘De nieuwe Depressie is in gang gezet door twee zaken:
1. Enorme speculaties van de banken
2. Het in de jaren ’80 opheffen van wetten die woekerrente moesten tegengaan.
Punt 2 was een maatregel om de inflatie te bestrijden, en opende de deur naar de hoogste rentepercentages die de wereld ooit gezien had. Hierdoor ontstonden er bij de banken veel nieuwe banen. Credit-cards en huishoudelijke schulden begonnen enorm te stijgen. De banken werden er steenrijk door, maar deze situatie vormt nu een gevaar voor onze economische overleving. Het grootste deel van het geld dat consumenten vroeger uitgaven aan spaartegoeden en het creëren van banen, gaat nu naar het betalen van rente (hypotheken, leningen, etc.). Dat heeft de mogelijkheid om de huidige economische ineenstorting te voorkomen, aanzienlijk bemoeilijkt.’
Instorten aandelenmarkt niet het grootste probleem
‘Het instorten van het bankensysteem ondermijnt de kapitaalkracht van een land, waardoor een Depressie ontstaat. De aandelenmarkt is niet het grootste probleem, ook al is het duidelijk dat deze met 40%, 60% of zelfs 89% in elkaar zal storten, zoals in 1929-1932. De teruggang in de aandelenmarkt wordt over het algemeen in maanden gemeten, maar de teruggang in de economie in jaren.’
‘Ons lot zal niet worden bepaald door de prestaties van de aandelenmarkt. Ook kunnen we de economie niet stimuleren door bijvoorbeeld in de infrastructuur te investeren, net zomin als het zin heeft om een bontmantel voor je vrouw te kopen om je kind betere cijfers op school te laten halen. We komen in een nieuwe Depressie terecht die 23 tot 26 jaar gaat duren.’
‘De aandelenmarkt is slechts een afspiegeling van de economie, maar niet de economie zélf. Ook is het geen betrouwbare graadmeter voor de ontwikkeling van de economie. We stevenen echter wél af op een schulden-tsunami die van ongekend grote en historische proporties is. Er zijn in het verleden vaker schuldencrises geweest, waardoor hele landen zijn omgevallen en die lange, duistere economische periodes hebben veroorzaakt.
‘De aandelenmarkt komt altijd vóór de economie op een dieptepunt terecht. Bij de vorige Depressie gebeurde dat 3 jaar na de beurscrash, in 1932. Op dat moment viel het met de werkeloosheid nog wel mee. De 25% werkeloosheid werd pas bereikt ná het dieptepunt op de aandelenmarkten in 1932, en die ontstond door een bankencrisis en de verkiezing van Roosevelt (die dezelfde maatregelen nam als Barack Obama nu). De bankencrisis ontstond destijds mede omdat Roosevelt weigerde geruchten te ontzenuwen dat de overheid al het goud in beslag zou gaan nemen.’ Slechts 2 dagen na zijn inauguratie kondigde Roosevelt inderdaad een sluiting van de banken af.
Opheffen regels tegen woekerrente schuld van ellende
‘Het in de jaren ’80 opheffen van wetten die woekerrente moesten tegengaan, ligt aan de basis van de huidige crisis. Men wilde de inflatie bestrijden, maar dat was zoiets als het tegengaan van een bermbrandje door het in brand steken van een heel bos. De nationale schuld van de VS steeg tussen 1986 en 2006 van $ 2,1 biljoen naar $ 8,5 biljoen, waarvan $ 6,1 biljoen bestond uit rente. De VS kreeg een fundament gebouwd op creditcards, leningen en andere schulden. Tegelijkertijd werd hierdoor de werkelijke economie verwoest.’
‘Dit proces werd versterkt door de gigantische speculaties van de banken, alsmede de valse financiële posities die op de derivatenmarkt werden gecreërd. Dat heeft de implosie van het bankensysteem veroorzaakt en het begin van de nieuwe Depressie. Mogelijk dat de eerste bailout van $ 700 miljard dit nog had kunnen voorkomen, als de toenmalige minister van Financiën Paulson het hele bedrag inderdaad had gebruikt om de schulden van de banken op te kopen.’
Lage rente zinloos; CDSwaps waren valse illusie
‘Maar dat gebeurde niet, en nu is het te laat. De kredietimplosie is overal ter wereld in gang gezet. Hoe meer de economie achteruit gaat, des te groter het aantal faillissementen, huisuitzettingen, waardoor de economie nóg meer achteruit gaat, etc.. Deze spiraal naar beneden is niet meer te stoppen.’
‘Een zo laag mogelijk rente heeft geen zin, omdat kapitaal dan wegvlucht naar veiliger plaatsen, waar er meer opbrengst is (bijvoorbeeld het buitenland). Hierdoor krimpt de hoeveelheid kapitaal in de private sector. Dit proces zagen we in Japan in 1995, toen een rentepercentage van bijna 0%, net als in de VS nu, er eveneens niet voor kon zorgen dat de economie gestimuleerd werd.’
‘Het speculeren heeft ongekende vormen aangenomen. Alleen al de Credit Default Swaps zijn zo’n $ 60 biljoen waard. Hierdoor is de hele wereld in de houtgreep genomen. Door CDSwaps werd de valse illusie gecreërd dat je je geen zorgen hoefde te maken over de kwaliteit van je lening, omdat deze toch verzekerd was. Maar er is juist geen enkele manier om een implosie van een dergelijke omvang op te kunnen vangen ‘
Dieptepunt beurzen april 2009-april 2010
‘Ik verwacht op z’n vroegst tussen april en juni 2009 een nieuw dieptepunt op de aandelenmarkten, maar mogelijk tussen december 2009 en april 2010, en op z’n laatst in augustus 2010. Hoe korter het zal duren voordat het dieptepunt bereikt is, des te sneller zullen we nog veel sterkere koersschommelingen gaan zien.’
‘Het dieptepunt voor de Dow Jones zal denk ik tussen de 3500 en 4000 punten liggen. De Dow Jones sloot in 2008 op 8777 punten, wat aangeeft dat we hoogstwaarschijnlijk in 2009 een verdere, scherpe terugval zullen zien, met daarna heftige koersschommelingen, en vervolgens een mogelijk herstel dat tot zeker april 2010 zal aanhouden.’
‘Maar mocht het wel tot eind 2009, begin 2010 duren, dan nog zullen de aandelenmarkten zeker 20 tot 30 jaar lang gekenmerkt worden door sterke schommelingen.’
‘Als het dieptepunt al in april – juni 2009 bereikt wordt, en de Dow na een nieuwe instorting rond de 4000 punten uitkomt, dan zullen we waarschijnlijk te maken krijgen met hyperinflatie. Daarnaast zal de prijs van goud blijven stijgen, tot een piek in 2010, 2011, mogelijk zelfs tot in 2015. Verder is de prijs van ruwe olie erg belangrijk. Komt deze onder de $ 40 (wat inderdaad het geval was), dan moet een zeer ernstige economische teruggang worden verwacht.’
Geen opties meer
‘Het is moeilijk aan iemand met macht, die meent nog iets te kunnen doen om dit te veranderen, uit te leggen dat dit onmogelijk is. Maar het is begrijpelijk dat ze het volk de illusie van verandering willen geven, anders stemt er niemand meer op ze.
De FED pompte vorig jaar al $ 1 biljoen in het systeem door het terugkopen van Amerikaanse overheidsschuld. Het probleem is echter dat als deze staatsobligaties door buitenlanders aan de FED worden verkocht, het geld niet in de eigen Amerikaanse economie terugvloeit. Door al die jaren zwaar te lenen en daarbij te leunen op buitenlandse beleggers, is de koers van de economie veranderd.
‘Wat er nu gebeurt, veel geld uitgeven in de hoop dat het de economie zal stimuleren, zal niet werken. Het valt niet eens te verwachten dat de nieuwe Depressie er zelfs maar een béétje door getemperd wordt.’
Harde maatregelen, anders: oorlog
‘Als de schulden-structuur niet op een direkte manier wordt aangepakt, zal onze toekomst er totaal anders uitzien dan we nu gewend zijn. Frustraties zullen zich ophopen en uiteindelijk leiden tot oorlog, want dat voorkomt dat mensen hun eigen leiders gaan ophangen. Immers, de oudste truc die er bestaat is om je buurman de schuld van alle ellende te geven.’
‘Tenzij de volgende zaken onmiddellijk en serieus worden aangepakt, valt van de overheid ten aanzien van onze toekomst niets meer te verwachten:
1. Herorganisatie van de schuldenstructuur van de overheid
2. Herorganisatie van de hele private en publieke schuldenstructuur
3. Regels instellen om ongebreideld speculeren te voorkomen
4. Regels herinvoeren om woekerrente te verbieden
5. De inkomstenbelasting afschaffen
6. Invoering van een nieuw gezondheids- en pensioenenstelsel
Het uitgeven van bijvoorbeeld $ 10 biljoen aan obligaties beïnvloedt de M1 (cash) geldhoeveelheid welliswaar niet, maar het is wél geld. Er moeten belastingen komen die gebaseerd zijn op de goudstandaard, en het budget moet aangepast en gecontroleerd worden aan de hand van een vast percentage van het BNP. De geldhoeveelheid mag niet over dat niveau heenkomen. Stop met belasting heffen als er door kredietspeculatie snel genoeg geld gecreërd wordt. Dit zal het vertrouwen herstellen en nieuwe banen scheppen, net zoals dit gebeurde toen in 1964 de loonbelasting werd afgeschaft.’
‘Tijdelijke belastingmaatregelen werken nooit. De mensen sparen dit toch op voor het geval ze dit later nog eens nodig hebben. We hebben een échte hervorming nodig, omdat ook de staten failliet gaan en om geld moeten bedelen. Het is dus de hoogste tijd om het hele bankensysteem te herstructureren, want de banken veroorzaken altijd deze problemen. We hebben echter niet nog meer regels nodig voor gebieden waar geen problemen zijn, zeker niet als de werkelijke schuldigen, de bankiers, altijd de dans ontspringen.’

